Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Έτσι μας κλέβει η ΔΕΗ!
Εκλογές, ως η τελευταία ελπίδα ανάκτησης του παρόντος!
*του Δημήτρη Γιαννακόπουλου
Το γιατί βρισκόμαστε ήδη σε άδηλη προεκλογική περίοδο, (σας) το είπα και το εξήγησα με δύο τρόπους: (1) ως παράθυρο ευκαιρίας του κ. Σαμαρά και των εταίρων του στην κυβέρνηση, μετά την παραμυθία της τακτοποίησης του δημόσιου χρέους και της στροφής της οικονομίας στην μεταφυσική σταθερότητα και δήθεν ανάπτυξη και (2) ως προσπάθεια των κεντρικών παιχτών και της διαπλοκής να διαμορφώσουν πολιτικά τετελεσμένα προτού το νέο υφεσιακό πακέτο μέτρων της.
Δεν θέλουν να μαζέψουν χρήματα! Σκοπός τους είναι η να αρπάξουν τα πάντα...
Κάθε φορά που επέβαλαν και ένα νέο χαράτσι, προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι είναι για το καλό του τόπου μας, ότι οι θυσίες μας θα πιάσουν τόπο, ότι το όφελος θα είναι μεγαλύτερο από το τίμημα που μας ζητούσαν.
Πλέον αποδεικνύεται περίτρανα, πώς είτε είναι αδαείς και έχουν «μαύρα μεσάνυχτα» στα οικονομικά, είτε, εάν είμαστε λίγο πιο καχύποπτοι, θέλουν για κάποιους λόγους να «γονατίσουν» την ελληνική κοινωνία. Έκτακτες εισφορές, έμμεσοι φόροι στα καύσιμα, στα ποτά και τα τσιγάρα, «χαράτσια» στην κινητή και ακίνητη περιουσία. Και το αποτέλεσμα; Το ελληνικό δημόσιο ζημιώθηκε κατά 15 δισ. ευρώ, σύμφωνα με την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα».
Το κόστος των «αποτυχημένων» μέτρων.
Από το φόρο στα σκάφη πολυτελείας το ελληνικό κράτος υπολόγιζε έσοδα 10 εκατ. ευρώ. Αντ' αυτού τα σκάφη εγκατέλειψαν τη χώρα, οι εισαγωγές σταμάτησαν, τα έσοδα από το ΦΠΑ εξανεμίστηκαν και τελικά στα ταμεία του κράτους μπήκε το αστείο ποσό των 33.500 ευρώ! Μάλιστα, το ίδιο το Υπουργείο Οικονομικών σε μια σπάνια απολογητική στιγμή, παραδέχθηκε ότι «οι φόροι που επιβλήθηκαν στα σκάφη δεν εισπράχθηκαν ποτέ, δεν προσέφεραν απολύτως τίποτα, αλλά αντιθέτως προκάλεσαν σημαντικές απώλειες στα δημόσια έσοδα».
Η ίδια αποτυχία καταγράφηκε και με τα περίφημα «χαράτσια» στα ακίνητα. Η υπερφορολόγηση οδήγησε στην κατακόρυφη πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας, κατέστρεψε την κτηματαγορά, ενώ ο ΦΑΠ δεν εισπράχθηκε ούτε το 2011, ούτε το 2012. Στην «αιθαλομίχλη» χάθηκαν οι ελπίδες για έσοδα από τις αυξήσεις των φόρων στα καύσιμα. Συγκεκριμένα, αντί του 1,1 δισ. ευρώ που υπολόγιζαν ότι θα εισπράξουν κυρίως από το φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης, στα ταμεία μπήκαν μόλις 36 εκατ. ευρώ! Σε όλεθρο κατέληξε και η αύξηση του ΦΠΑ στο 23%.
Από τα 17 δις που περίμεναν η πτώση της κατανάλωσης και η αύξηση της φοροδιαφυγής οδήγησε σε απώλεια 2 δισ. ευρώ, χωρίς μάλιστα να υπολογίζεται το κόστος από τις δεκάδες επιχειρήσεις που αναγκάστηκαν να βάλουν λουκέτο, αφήνοντας χιλιάδες ανέργους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα δημοσιονομικής αποτυχίας ήταν και η αύξηση των φόρων στα ΙΧ, όπου οι φοβεροί «εγκέφαλοι» αντί να αυξήσουν τα έσοδα, το μόνο που κατάφεραν ήταν να οδηγούν τους ιδιοκτήτες στη μαζική κατάθεση των πινακίδων κυκλοφορίας και από τα 170 εκατ. ευρώ που ήλπιζαν να συγκεντρώσουν, να περιοριστούν τελικά σε μόλις 50 εκατ. ευρώ.
Σε μπούμερανγκ εξελίχθηκε επίσης και η επιβολή φόρου στα οινοπνευματώδη. Μέσα σε μία διετία, το δημόσιο έχασε τουλάχιστον 160 εκατ. ευρώ, ενώ σύμφωνα με την έκθεση του ΙΟΒΕ, μόνο το 2010 η μείωση της δαπάνης αλκοολούχων ποτών οδήγησε σε απώλεια 10.000 θέσεων. Τέλος, οι ελπίδες για έσοδα από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα τσιγάρα έγιναν «καπνός». Παρά τις αυξήσεις φόρων, δηλαδή, το ελληνικό Δημόσιο θα χάσει 1 δισ. ευρώ στη διετία 2012-2013, επειδή η αγορά έχει κατακλυστεί από λαθραία τσιγάρα και οι καταναλωτές προτιμούν πλέον τα στριφτά ή ακόμη και τα πούρα, οι τιμές των οποίων είναι πλέον πιο συμφέρουσες.
spirospero.gr
Η ελπίδα τσουλάει σε μονόδρομο. Δυστυχώς...
του Θανάση Νικολαΐδη
Μοιράστηκε ο κόσμος και δεν ξαναμοιράζεται. «Ιστορικά» και δεν χρειάζεται εκ νέου Γιάλτα, ιδεολογικά και ήταν να «μη φάει χώμα» η πλάτη του αντιπάλου.
Φορτώθηκαν την πιο «χριστιανική» ιδεολογία (της ισότητας των ανθρώπων) και την ξεφορτώθηκαν νωρίς. Σε «αδύνατους» ώμους της νομενκλατούρας με τα προνόμιά της ο κομουνισμός, και με τον πολίτη πειθήνιο υπό το βλοσυρό βλέμμα του χωροφύλακα, δεν θ’ άντεχε και πολύ.
ΚΑΙ, βέβαια, ο αντίπαλος «βοήθησε». Με τα κόλπα των Αμερικανών που υπόσχονταν καπιταλισμό και…ήρθε. Κι ύστερα, ξύπνησαν οι «χαμένοι του παραδείσου» και αγωνίζονται. Για το σύστημα που καπηλεύτηκαν οι ίδιοι, καταξεσκισμένο απ’ τη δυτική προπαγάνδα (του αντικομουνισμού).
ΚΑΙ τρέχει, σε επίπεδο τοπικό, η Αλέκα να πει και να πείσει. Σε χώρους δουλειάς που το’ χαν για εφαλτήριο και σε ψυχές τρομαγμένους απ’ τα…αγαθά του καπιταλισμού. Και, βέβαια, όλοι τους τρέχουν. Μη βουλιάξει η (βουλιαγμένη) χώρα, μη μείνουν εκτός νυμφώνος ως «μωραί παρθένοι», στις επόμενες εκλογές.
ΜΑΖΙ της, και σε άλλες ώρες μη σμίξουν τα χνώτα τους, «συνιστώσες» του ΣΥΡΙΖΑ με εκπροσώπους ασυντόνιστους. Με το δίκιο τους, αν θυμηθούμε τους Χατζηγάκηδες της ΝΔ με το νεανικό μπλουζάκι πάνω σε τρακτέρ, και τους πασόκους προπαγανδιστές-επισκέπτες σε χώρους δουλειάς. Ωστόσο, «Alles hat ein Ende, nur die Wurst hat zwei» (όλα έχουν ένα τέλος, μόνο το λουκάνικο έχει δύο) λένε οι Γερμανοί.
ΑΥΤΑ συνέβαινα στην Ελλάδα, έναντι της Ευρώπης των «κουτόφραγκων» (που δεν το παίρνεις χαμπάρι πότε προετοιμάζονται για εκλογές). Και σήμερα; Τα ίδια και χειρότερα, από αδράνεια πολιτική και ταχύτητα (κεκτημένη) κομματική. Λες και το κόμμα θα ταΐσει τους έλληνες, πέρα απ’ τους «εργαζόμενους» σ’ αυτά και κάποια κομματόσκυλα.
Η κατάσταση αλλάζει μέρα με τη μέρα και δεν αλλάζει μόνη της. Μας την αλλάζουν οι ξένοι και όχι από φιλελληνισμό κι εμείς στο σταυροδρόμι των επιλογών.
ΚΑΙΡΟΣ για καινούρια και πρωτόγνωρα. Με δημοκρατία. Με πολίτες που υποφέρουν αφόρητα, αλλά και μ’ εκείνους που υποκρίνονται, με τα λεφτά τους στην Ελβετία.
ΞΑΝΑΠΑΜΕ στα κόμματα και τις «συνήθειές τους». Ξεχύθηκαν για άγρα ψήφων, αλλά το καλάθι αδειάζει περίεργα. Σε παραδοσιακές τροχιές και ποντάροντας στο αναλλοίωτο(;) αισθητήριο του έλληνα ψηφοφόρου. Τη μέρα γύρες, το βράδυ απογοήτευση. «Ψηλοί» τη μέρα ανάμεσα σε «αγωνιστές» που σταματάνε τραίνα, κατήφεια για «τα έρμα που ψοφάνε». Με ποσοστά σε καθοδική πορεία που «συνιστά παγκόσμιο φαινόμενο…παραξενιάς» (τι λέτε, κα Καλογεροπούλου του ΣΚΑΪ;).
ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ ο έλληνας, αλλά στο βάθος ευφυής. Τον έπιασες στον ύπνο γιατί το’ θελε. Ξύπνησε και τρέχει. Θα τα «κάνει τα χιλιόμετρα». Η ελπίδα τσουλάει σε μονόδρομο. Δυστυχώς.
"Ρίξε τα τείχη Μακρυγιάννη…"
του Στέλιου ΣυρμόγλουΗ προχθεσινή εικόνα του κοινοβουλευτικού μας βίου, δεν επιτρέπει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις και προσχηματικές δικαιολογίες ως απόρροια της αυταπάτης μας…
Περὶ ἐξοικονόμησης ἐνέργειας...
Ξεκίνησα μὲ μιὰ πολὺ γνώριμη ρήση, ἡ ὁποία λειτουργεῖ ὡς παραίνεση ἀπὸ τὰ παιδικὰ καὶ ἐφηβικά μας χρόνια, ἔτσι ὥστε ἀπὸ μικρὴ ἡλικία νὰ μάθουμε νὰ λειτουργοῦμε μὲ σύνεση στὴν διαχείριση ὄχι μόνο των χρημάτων ἀλλὰ γενικότερα στὴν ὀρθὴ ἐκμάθηση οἰκιακῆς οἰκονομίας καὶ συμπεριφορᾶς ἀπέναντί σε ὅσα ἔχουμε.
Περὶ Πολιτιστικῆς Διαχείρισης…
Τὸ μείζων πρόβλημα ποὺ συνήθως ἀντιμετωπίζουν οἱ ἐπαρχιακὲς πόλεις σὲ θέματα πολιτισμοῦ, στὴν κείμενη περίπτωση ἡ πόλη τῆς Καστοριᾶς, ἔγκειται στὸ ζήτημα μεταξύ της πολιτιστικῆς «παραγωγῆς» καὶ «κατανάλωσης» ἀγαθῶν καὶ ἰδεῶν.
